Boşluk

Dünyaları önüne ser, en çok sen sev, en çok sen özle... Ne yaparsan yap!
Her zaman içinde bir boşluk kalacak. Hiç kimsenin,  hiçbir şeyin dolduramadığı bir boşluk.

O boşluk içinde hep kalacak işte!
O boşluk hiçbir zaman dolmayacak.  Bir süre sonra anlayacaksın ki aslında o boşluk sensin. Senin   bitmeyen yalnızlığın. Tüm benliğinle, yalanlarınla, gerçeklerinle, yanlışlarınla,  doğrularınla, derdinle, sevinçlerinle,  hüzünlerinle, özlemlerinle, aşklarınla, sevginlerinle,  kavgalarınla; velhasıl-ı kelam hayatın omzuna yüklediği her ne varsa, her şeyinle sensin o boşluk.

O boşluğa baktıkça her daim sıkıldığını ve yalnızlaştığını hissedeceksin. Senin sen olduğunu, biricik olduğunu ve Samanyolu galaksisinde var olan milyonlarca gezegenden sadece birinde, tek başına olduğunu sana iliklerine kadar hissettirecek...

Hiç dolmayacak.        
                                                                          Hakan Altay

Şarkı

Vazgeçmek istersin. İstediğin için değil; mecburiyetten... Sevmemek istersin, hani Şebnem Ferah diyor ya: "Sil baştan başlamak gerek bazen..." Aldanırsın şarkılara. İnanırsın. Vazgeçmek gerek diye düşünürsün. Biri sorduğunda, "öyle olması gerekiyordu" tarzında beylik cevaplar vermek için...Kalbini bunaltan, yanaklarını ıslatan ne varsa hepsi için böyle yapmak istersin.

Yapamazsın ama... Neden yapamadığını bir türlü bilemeyerek yaşarsın öyle. Bir gülüş, bir bakış, bir merhaba, bir günaydın mesajı, bir nasılsın sorusu sana her şeyi unutturur.  Tüm şarkıları sil baştan yazarsın. 

VAZGEÇEMEZSİN.

                                                                                                         Hakan Altay

Tamamlanamayacaksın

Özleyeceksin. Sesini özleyeceksin misal. Seslenişini, bir "alo" deyişini özleyeceksin. "Günaydın" mesajı atmasını özleyeceksin. Bağıra çağıra kavga etmeyi özleyeceksin. Birlikte saatlerce alışveriş yaparak  sıkılmayı özleyeceksin.  Başının etini yemesini özleyeceksin. Sinir etmesini özleyeceksin. Gülüşünü özleyeceksin sonra. Bakışını, çaktırmadan gelip usulca sarılışını özleyeceksin. Saçma sapan şeyleri özleyeceksin.

Özlemem deme. Özlemem dediğin her şeyini özleyeceksin. En çok da ona ait olan, kabul etmediğin,  eleştirdiğin, sevmediğin şeyleri özleyeceksin. Şaşıracaksın. Anlamayacaksın, anlatamayacaksın. Hiç kimse bu özlemlerini dindiremeyecek. 

Onsuz bir yanın hep eksik kalacak. Tamamlanamayacaksın.

                                                                                                    Hakan Altay